Tiktok is een stuk ingewikkelder dan ik een half jaar geleden dacht. Ik had eindelijk mijn boek over Bureaucratische overlast af en bleek wat vergeten te zijn. Dat heette marketing. Kennelijk moesten mijn boek en ik (we bleken een duo te zijn) ook nog opvallen. Dat leek me een gepaste opdracht. Voor een socioloog is het normale immers bijzonder en het bijzondere normaal. En daarom begon ik met Tiktok.

Twaalf filmpjes op Tiktok en dertien artikelen over Tiktok hielpen me niet echt. Ik had duidelijk hulp nodig. Gelukkig kende ik een specialist. Ze had als 15-jarige al vele jaren ervaring en een van haar filmpjes over make-up had meer dan 100.000 views opgeleverd. Een bestseller dus. En ze wilde me wel een workshop geven.

Met hulp van mijn Tiktok-coach maakte ik succesvol een account aan. Ik publiceerde een zelfgemaakt filmpje over bureaucratische overlast en kreeg vier volgers. Mijn coach gaf me complimenten en nog wat tips en ik kon echt aan de slag.

Zonder coach bleek het een stuk lastiger. Ik verdwaalde in het menu. Vijf minuten op booktok maakten duidelijk dat ik twee generaties te oud was en te weinig make-up gebruikte om ook maar één boek te verkopen. Ik reageerde op een filmpje van een volger met een tekstbericht (vijf woorden). En op een foto met een gekkebekken-selfie. Nu heb ik nog maar twee volgers.

Ik begrijp de taal van Tiktok niet goed. De taal bestaat vermoedelijk uit filmpjes die iets zeggen. Ik weet niet wat. Een reactie moet kennelijk passen. Ik weet niet hoe. En ik weet inmiddels ook niet meer waarom. Wat heeft dit nu voor mijn marketing opgeleverd? Hooguit, dat je nog misschien nog even naar https://buroverlast.nl klikt om dat filmpje te bekijken. Veel kijkplezier en tot het volgende misverstand.